ฝ่ายผูกแขน ที่แม่ใหญ่ลาวผูกให้
เป็นคำอวยพรออกจากใจ
ว่าให้เฮาฮักแพงเบิ่งแยงกัน
ฝ่ายผูกแขน
แทนคำสัญญาสองเฮาในวันวันนั้น
แต่มื้อนี้กลายเป็นแหวนหมั้น
ของน้องกับเขา
เจ้าลืมฮอยฮัก ลืมฮอยกอด
เหลือไว้แค่ฝ่ายผูกแขน
เชิญพีไปฮ่วมบุญ กินดองงานแต่ง
ตอกย้ำว่าคำแพงสิเป็นของเขา
ปานฟ้ามันปลิ้นแผ่นดินมันเดี่ยง
บ่ฮู้สิลี้เสี่ยส้นไว้จั่งใด๋
จั่งสิกลั้นน้ำตา บ่ให้มันฮั่วมันไหล
ไปไส่.. มื้องานกินดอง
เป็นสั้นวันดี ฮ่ายกวดหนี ดีกวดไส่
ยินดีนำเด้อเมียเขาผู้สาวเก่าอ้าย
มาอวยพรส่งให้เจ้าเป็นฝั่งเป็นฝา
ส่วนโตของอ้าย มันบ่เป็นหยัง
เจ็บส่ำนี้มันคงบ่ตายดอกหล่า
มายินดีนำอ้ายกะสิลา
ขออั่นอ่วยหยางไปหน้า
ตามทางของอ้าย (มาเด้อขวัญเอ้ย)
ศรีๆ มื้อนี้เป็นมื้อสันวันดี
เป็นมื้อเศรษฐีอามุตตโชค
โจกหน่วยนี้เป็นโจกไม้จันทร์
ขันหน่วยนี้เป็นขันไม้แก้วตบแต่งแล้ว
ให้หย่อมา หย่อมา
ให้เจ้าได้เป็นคู่ครอง เคียงคู่อยู่นำกัน
ถือไม้เท้ายอดทอง ถือกระบองยอดเพชร
ให้เจ้าได้เป็นคู่แก้วสมดั่งมโนหมาย
เอามือขวาป้อนไข่อ้าย
เอามือซ้ายป้อนไข่นาง
โฮ๊ะโอ้ ว่ามาเหย่อ ขวัญเอ้ย
ปานฟ้ามันปลิ้นแผ่นดินมันเดี่ยง
บ่ฮู้สิลี้เสี่ยส้นไว้จั่งใด๋
จั่งสิกลั้นน้ำตา บ่ให้มันฮั่วมันไหล
ไปไส่ มื้องานกินดอง
เป็นสั้นวันดี ฮ่ายกวดหนี ดีกวดไส่
ยินดีนำเด้อเมียเขาผู้สาวเก่าอ้าย
มาอวยพรส่งให้เจ้าเป็นฝั่งเป็นฝา
ส่วนโตของอ้าย มันบ่เป็นหยัง
เจ็บส่ำนี้มันคงบ่ตายดอกหล่า
มายินดีนำอ้ายกะสิลา
ขออั่นอ่วยหยางไปหน้า
ตามทางของอ้าย